“In het politieke en publieke debat over veiligheid en persoonlijke levenssfeer verschuilt men zich veelal achter onheldere begrippen en daarachter liggende onnauwkeurige concepten. Veiligheid en persoonlijke levenssfeer worden vaak als containerbegrippen gebruikt en vanuit een open formulering zonder nadere inkleuring in het debat ingezet. Het belang van veiligheid lijkt te worden opgeëist door diegenen die de samenleving en het publieke domein willen beschermen tegen alle soorten inbreuken zoals terrorisme, criminaliteit, risicogedrag en misbruik van gegevens. Het belang van de persoonlijke levenssfeer lijkt te worden voorbehouden aan degenen die zich opwerpen als verdedigers van de waarden van de rechtsstaat (en zijn afzonderlijke burgers) en de daarbij behorende ruimte voor het individu, de privacy en de rechtsbescherming. Deze stand van zaken lijkt mede debet aan de verstarring van de posities in het debat over een waaier aan concrete maatschappelijke vraagstukken, zoals de bestrijding van terrorisme en criminaliteit, maar ook de werkwijze in de jeugdzorg, de zorg om sociale veiligheid, de waarborgen rondom nieuwe technologieën, het gebruik van gegevens die in het veiligheidsbelang zijn verzameld in de private sector (zoals door banken en internet-providers) en de maatregelen ter bevordering van integriteit. Bescherming van de persoonlijke levenssfeer wordt vaak beschouwd als eenzijdig gericht op de bescherming van het individu en diens rechten, met veronachtzaming van belangen van de samenleving. Maatregelen tot bevordering van veiligheid worden omgekeerd vaak beschouwd als angstmaatregelen tot stand gekomen onder oneigenlijke maatschappelijke druk, invloed van de media en de roep van politici en bestuur om steeds maar meer bevoegdheden. Gevolg van de eenzijdige benadering van belangen is dat ‘veiligheid’ en ‘persoonlijke levenssfeer’ ogenschijnlijk tegenover elkaar zijn komen te staan.”
Uit: ‘GEWOON DOEN, beschermen van veiligheid en persoonlijke levenssfeer’, Adviescommissie ‘Veiligheid en persoonlijke levenssfeer’, februari 2009
